13:19
pacificrunner
Het schema van week 1 is volledig verteerd, op de 2de
keer fietsen na, perfect gehandhaaft. Ik moet zeggen dat het wat tijd en
energie vergt om een planning goed op te maken. Met Kristien aan ’t tafel en
een weekoverzicht erbij en puzzelen maar.
Maandagmorgen gaan lopen, omdat het kon. Woensdag ben ik
voor het werk gaan zwemmen. Heerlijk gevoel achteraf. Het Wezenbergzwembad
opent om 7u en dan sta je daar alvast met een man of 15 ongeduldig te
trappelen. 700 meter plonsen en vooral techniek onder de knie krijgen.
Donderdag dan maar gaan fietsen, omdat ik die vrijdag jarig was en dan andere
verplichtingen had. Twee uur fietsen, alleen, saai. Helemaal tot voorbij Lillo
gefietst en terug. Pompaf. Maar ik moet zeggen dat ik blij was dat ik het had
gedaan. Tijdens de triatlon mag er gestayerd worden (lees in ’t wieleke hangen),
dus gaan die 45km geen probleem zijn. In Luxemburg mag er niet in ’t wieleke gehangen
worden, dus moet ik zien dat ik op 2u toch richting de 60km kan ipv de 52
momenteel.
Zaterdag was het extra rustdag, als oude vent is dat wel
nodig ;-) Zondag de combinatie zwemmen en achteraf gaan lopen. We hadden bezoek
van mijn schoonmoeder, dus was het extra puzzelen. ’s Morgens met de jongens
gaan zwemmen, ik heb dan nog mijn training afgewerkt en daarna wat dollen met
de jongens. Heerlijk. Na het stukje taart nog even 40minuten gaan lopen. Bijna 7 km nog op de teller gezet, gemiddeld
9.6km/h. Op zich niet zo heel snel: 10 zou beter zijn maar dat komt nog wel.
We zijn op dreef en dat is het belangrijkste. Ik hoop dat de
schema’s van Wim niet te zwaar worden, maar aan de andere kant, trainen voor zo’n
intensief sportevenement vraagt karakter. Gelukkig heb ik een slecht karakter, dat is al een begin
0 reacties:
Een reactie posten